Saib Tabrizi: Love
شور دریای سخن از دل پر جوش من استقفل گنجینه معنی لب خاموش من است
Ghazal 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوستعشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست
Ghazal 1517هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟دم شمشیر فنا جاده این راه است
Ghazal 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است
Ghazal 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Ghazal 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است
Ghazal 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟
Ghazal 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است
Ghazal 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Ghazal 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده استکه به ما نامه سربسته ز یار آورده است
Ghazal 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است
Ghazal 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Ghazal 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است
Ghazal 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Ghazal 1544آخر حسن تو از خط به از آغاز شده استکه ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است
Ghazal 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Ghazal 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Ghazal 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Ghazal 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Ghazal 1555فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است
Ghazal 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Ghazal 1561هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی استسربرآور ز گریبان که تماشای خوشی است
Ghazal 1565شهد در خانه پر روزن زنبور یکی استشمع هر چند که بسیار بود، نور یکی است
Ghazal 1579غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانسترزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.