Ghazal 2734

کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2738

شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2742

چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2744

چشم فتانت که داد دلبریایی می دهدغمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2745

خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2746

برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2747

یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2749

باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2753

مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2754

پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2757

خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 276

از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2761

جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2763

سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2764

چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2767

دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2768

هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2769

از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشیدز آنچه دامن می کشیدم از گریبان سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 277

اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2773

از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشیدبار کوه قاف بتواند به آسانی کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2775

تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2778

مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 278

خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.