Ghazal 2559

عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کندختم قرآن را ورق‌گردانی آسان می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2564

گر چنین نشو و نما آن نخل موزون می‌کندسرو را بار خجالت بید مجنون می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2567

غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کندگرمی خورشید گل را مفلس بو می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2568

شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟برق در ابر بهاران تیغ‌بازی می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2569

عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2584

حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2590

هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2595

کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنندرو به هر جانب که آرم سنگبارانم کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2597

هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنندشمع را پروانه، آتش را سمندر می‌کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2604

در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2606

گر چنین خوبان صلای جام الفت می دهندبلبل محجوب ما را بال جرأت می دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2610

بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2611

دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بوددست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2629

پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2631

دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2636

چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2637

یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2639

هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2642

کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2645

مفلس از بزم شراب ما توانگر می‌رودابر اینجا تا کمر در آب گوهر می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2648

در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2659

سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.