Sad
اشکم ز دو دیده متصل میآیداز بهر تو ای مهر گسل میآید
Rubaiyat, 72شهری زن و مرد در رخت مینگرندوز سوز غم عشق تو جان در خطرند
Rubaiyat, 75شب را چه خبر که عاشقان می چه کشندوز جام بلا چگونه می زهر چشند
Rubai 76سهمی که مرا دلبر خباز دهدنه از سرِ کینه، از سر ناز دهد
Rubaiyat, 76با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Rubai 79بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند
Rubai 83هر شب دل من چنان بسوزددر ناله او جهان بسوزد
Rubaiyat, 92جانا تو ز دیده اشک بیهوده مباردلتنگی من بس است دل تنگ مدار
Rubai 93آن تازه گلم من که نباشد خارشبا بلبل خوشگوی بود غمخوارش
Rubai 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Rubaiyat, 100اشتربانا چو عزم کردی به سفرمگذار مرا خسته و زاینجا مگذر
Rubai 102ای از تو مرا غصه سودا حاصلهجرانک قاتلی و نعم القاتل
Rubaiyat, 109آن دیده که دیدن تو بودی کارشاز گریه تباه میشود مگذارش
Rubai 110هر شب ز غمت تازه عذابی بینمدر دیده به جای خواب آبی بینم
Rubaiyat, 115تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دلوآزرم وصال تو به جان جوید دل
Rubaiyat, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Rubaiyat, 117زین سان که فتاد هجر در راه ای دلترسم نبری جان ز غمش آه ای دل
Rubai 119قصاب منی و در غمت میجوشمتا کارد به استخوان رسد میکوشم
Rubai 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Rubaiyat, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Rubai 126از ضعف من آنچنان توانم رفتنکز دیده خود نهان توانم رفتن
Rubai 127در دام غم تو خستهای نیست چو منوز جور تو دل شکستهای نیست چو من
Rubaiyat, 127دل کو که به نامه شرح غم آغازمیا جان که ز درد با سخن پردازم
Rubai 128دی خوش پسری بدیدم از سرّاجانشایسته و بایسته تر از سراجان
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.