Sad
کیست آن سرو که بر راه گذر میگذردنور چشم است که بر اهل نظر میگذرد
Ghazal 91بر دلم هردم جفای بیوفایی میرسدوه که بر جان من از هر سو بلایی میرسد
Ghazal 95شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد
Ghazal 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Ghazal 110دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتوانداسیر عشق، می یاری تواند کرد، نتواند
Ghazal 117دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟
Ghazal 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Ghazal 133بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Ghazal 143کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
Ghazal 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Ghazal 157تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور
Ghazal 159بر سینه من ناوک مژگان زدهای بازدر جان و دلم آتش هجران زدهای باز
Ghazal 165رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع
Ghazal 166میکشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف
Ghazal 172این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال
Ghazal 192شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم
Ghazal 205ناوک غمزه هر دمم می زند از کمین کمانزین دو بلا کجا روم کشت مرا هم این هم آن
Ghazal 209به کوی یار میباید به چشم خونفشان رفتنکه دست خشک نتوان جانب آن آستان رفتن
Ghazal 226ای دهانت پسته خندان منخاک پایت چشمه حیوان من
Ghazal 228ای در بلا فتاده دل مبتلای منکس را مباد هیچ بلا چون بلای من
Ghazal 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Ghazal 241عاشقم بر قامت رعنای توحسن میبارد ز سر تا پای تو
Ghazal 260بر گرد مه ز مشک خطی برکشیدهایخورشید را به حلقهٔ چنبر کشیدهای
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.