Praise
آن غصه که او تکیهگه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است
Rubai 84خاقانی از آن شاه بتان طمع گسستدر کار شکستهای چو خود دل دربست
Rubai 93خاقانی اساس عمر غم خواهد بودمهر و ستم فلک به هم خواهد بود
Rubai 96خاقانی وام غم نتوزد چه کندچون گفت بلاست لب ندوزد چه کند
Rubai 98خاقانی را که آسمان بستایدای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید
Rubai 100درویش که اخلاق الهی دارددر ملک وجود پادشاهی دارد
Rubai 104والا ملکی که داد سلطانی دادمن دانم گفت کام خاقانی داد
Rubai 109این رافضیان که امت شیطانندبیدینانند و سخت بیایمانند
Rubai 125هرچند که از خسان جهان سیر آمدروشن جانی از آسمان زیر آمد
Rubai 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Rubai 158ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
Rubai 165خاقانی را آنکه بود سلطان هنرچون شمع بسی نشست بر کرسی زر
Rubai 168خاقانی ازین مختصران دست بداردر کار شگرف همتی دست برآر
Rubai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rubai 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش
Rubai 189خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باشگام از سر کام درنهادی خوش باش
Rubai 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Rubai 192خاقانی اسیر توست مازار و مکشصیدی است فکندهٔ تو بردار و مکش
Rubai 194برداشت فلک به خون خاقانی تیغتا ماه مرا کرد نهان اندر میغ
Rubai 196خاقانی را طعنه مزن زهر آمیغکز حکم شما نه ترس دارد نه گریغ
Rubai 247گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Rubai 252خاقانی را که هست سلطان سخنصد لعل فزون نهاد در کان سخن
Rubai 256خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دونچونی تو در این گلخن خاکسترگون
Rubai 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.