Rubai 143

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 111

سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 126

ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 149

به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 152

از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 168

بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو می‌شوند ارواح

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 177

هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 193

هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 203

پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 215

مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 232

مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 237

هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 258

دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 272

بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 288

فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 299

هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 305

یار آن کسی بود که به کارت نگه کندباری نگه کنی، دوسه بارت نگه کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 319

آنرا که جام صافی صهباش می‌دهندمی‌دان که: در حریم حرم جاش می‌دهند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 320

چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون می‌نهند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 334

روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود

Awhadi Maraghai1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.