Awhadi Maraghai: Wine and the tavern
ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Ghazal 111سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست
Ghazal 126ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Ghazal 149به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت
Ghazal 152از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت
Ghazal 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Ghazal 177هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد
Ghazal 193هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
Ghazal 203پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد
Ghazal 215مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد
Ghazal 231بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد
Ghazal 232مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد
Ghazal 237هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد
Ghazal 258دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد
Ghazal 272بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد
Ghazal 285دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند
Ghazal 287اول فطرت که نقش صورت چین بستهاندمهر رویت در میان جان شیرین بستهاند
Ghazal 288فرش زمردین به زمین در کشیدهاندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیدهاند
Ghazal 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Ghazal 299هر زمان آشفتهدل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند
Ghazal 305یار آن کسی بود که به کارت نگه کندباری نگه کنی، دوسه بارت نگه کند
Ghazal 319آنرا که جام صافی صهباش میدهندمیدان که: در حریم حرم جاش میدهند
Ghazal 320چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون مینهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون مینهند
Ghazal 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.