Saib Tabrizi: Death
من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم
Ghazal 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Ghazal 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم
Ghazal 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Ghazal 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان
Ghazal 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن
Ghazal 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من
Ghazal 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون
Ghazal 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن
Ghazal 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Ghazal 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
Ghazal 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.