Awhadi Maraghai: Short
خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Rubai 115اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ
Rubai 116ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ
Rubai 117کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ
Rubai 118من خاک درم، تو آفتابی، ای دلنشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
Rubai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rubai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rubai 121ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل
Rubai 122ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکلدرک تو ز فهم متناهی مشکل
Rubai 123امروز که گشت باغ رنگین از گلشد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل
Rubai 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Rubai 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Rubai 126از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام
Rubai 127نی بیتو مرا قرار باشد یک دمنی سوی منت گذار باشد یک دم
Rubai 128روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم
Rubai 129دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم
Rubai 130گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم
Rubai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Rubai 132گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Rubai 133هر شب ز غمت به خون بگرید چشممز اندازه و حد فزون بگرید چشمم
Rubai 134هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم
Rubai 135پیمانه بده، که مرد پیمانه منمدر دام زمانه مرغ این دانه منم
Rubai 136تا کی ستم سپهر جافی بینم؟وین دور مخالف منافی بینم؟
Rubai 137تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.