Awhadi Maraghai: Short
ما پرتو عکس نور مشکات توییمپروانهٔ شمع صفت و ذات توییم
Rubai 139روی تو ز حسن لافها زد به جهانلعل تو ز لطف طعنها زد در جان
Rubai 140ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن
Rubai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Rubai 142ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن
Rubai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Rubai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Rubai 145هر دم لحد تنگ بگرید بر منوین خاک به صد رنگ بگرید بر من
Rubai 146ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
Rubai 147روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین
Rubai 148ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین
Rubai 149ای خرمن ماه خوشهچین رخ توخوبی همه در زیر نگین رخ تو
Rubai 150دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
Rubai 151ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو
Rubai 152ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتوهجر تو مرا کرده به حالی بیتو
Rubai 153یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو
Rubai 154خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو
Rubai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Rubai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
Rubai 157ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته
Rubai 158ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده
Rubai 159ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده
Rubai 160ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Rubai 161دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.