Awhadi Maraghai: Short
بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ
Rubai 50دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
Rubai 51صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!بر روی تو از هیچ غمی گرد مباد!
Rubai 52شمع از دل سوزنده خبر خواهد دادوین آتش اندرون به در خواهد داد
Rubai 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Rubai 54خورشید که خاک ازو چو زر میگردداز شوق رخ تو دربهدر میگردد
Rubai 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Rubai 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد
Rubai 57هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Rubai 58دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد
Rubai 59آن مه، که ز شعر زلف ذیلی داردهمچون دل من شیفته خیلی دارد
Rubai 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Rubai 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Rubai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Rubai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rubai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Rubai 65زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 3خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.