Saib Tabrizi: Safavid era
در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایمنوبهار خویش در برگ خزان پوشیده ایم
Ghazal 5463ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیمخانه سازی را به خودسازی مبدل ساختیم
Ghazal 5464ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریمپیر می گردیم تا روزی به شب می آوریم
Ghazal 5465از شکست آرزو قند مکرر می خوریمبر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم
Ghazal 5466ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم
Ghazal 5467ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم
Ghazal 5468ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیماز غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم
Ghazal 5469ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم
Ghazal 547تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Ghazal 5470گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم
Ghazal 5471چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم
Ghazal 5472در وصالیم و ز هجران دست بر سر میزنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در میزنیم
Ghazal 5473مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم
Ghazal 5474عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم
Ghazal 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل میکنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل میکنیم
Ghazal 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم
Ghazal 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم
Ghazal 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم
Ghazal 5479گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویمپیشتر از برق رفتاران به منزل می رویم
Ghazal 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Ghazal 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم
Ghazal 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم
Ghazal 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم
Ghazal 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.