Saib Tabrizi: Safavid era
سرو چون با آن قد استاده می آید به چشمسایه در زیر پا افتاده می آید به چشم
Ghazal 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشماستخوانم توتیا شد، چند بار دل کشم
Ghazal 5377تیغ کوه همتم دامن ز صحرا میکشممیروم تا اوج استغنا، دگر وامیکشم
Ghazal 5378شیوههای یوسف از اخوان دنیا میکشمناز یکرنگان ازین گلهای رعنا میکشم
Ghazal 5379پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشمچون صدف دامان تر در آب گوهر می کشم
Ghazal 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Ghazal 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشمناز سرو از گردباد این بیابان میکشم
Ghazal 5381با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشممی کشد سرازگریبان زآنچه دامن می کشم
Ghazal 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشمخویش را در گوشه آن چشم جادو می کشم
Ghazal 5383از سبکروحی ز بوی گل گرانی میکشماز پری آزار سنگ از شیشه جانی میکشم
Ghazal 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Ghazal 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم
Ghazal 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم
Ghazal 5387با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم
Ghazal 5388خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کمآبروی گل نمی گردد ز قرب خارکم
Ghazal 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم
Ghazal 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Ghazal 5390عافیت زان غمزه خونخوار میخواهد دلمآب رحم از تیغ بیزنهار میخواهد دلم
Ghazal 5391با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم
Ghazal 5392شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم
Ghazal 5393یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنمیک گل بی خار شد عالم زدامن چیدنم
Ghazal 5394خنده بر حال گرانباران دنیا می زنماز سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم
Ghazal 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنمپشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم
Ghazal 5396مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.