Saib Tabrizi: Safavid era
می کند وقت خوش از عمر برومند مراخونی وقت، بود خونی فرزند مرا
Ghazal 5310بر دل نازک گرانی میکند اندیشهامسنگ میگردد ز ناسازی پری در شیشهام
Ghazal 5311چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه امبخته چون انجم شود گم در ضیای خرقه ام
Ghazal 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Ghazal 5313بس که باشد شکوه های آتشین در نامه امدود بر می آرد از بال سمندر نامه ام
Ghazal 5314بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانهامجلوه مهتاب سیلاب است در ویرانهام
Ghazal 5315از سواد شهر وحشت میکند دیوانهاممیکشد از لفظ دامن معنی بیگانهام
Ghazal 5316مومنی را میکند آزاد از قید فرنگهرکه میسازد درین محفل ز خود بیگانهام
Ghazal 5317نیست از عزلت غباری بر دل دیوانهامدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانهام
Ghazal 5318در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه اممی ستاند چوب منع از دست دربان خانه ام
Ghazal 5319ساغر می کی بشوید گرد غم از سینهامهمچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینهام
Ghazal 532تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا
Ghazal 5320نیست از گردون غباری بر دل بیکینهامجلوه طوطی کند زنگار در آیینهام
Ghazal 5321صاف چون صبح است با عالم دل بیکینهاممیتوان رو دید از روشندلی در سینهام
Ghazal 5322بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه اممی شمارد زنگ کلفت را بهار آیینه ام
Ghazal 5323کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه امنیست قفلی بردر کاشانه چون آیینه ام
Ghazal 5324شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختمخاک یوسف زار شد تا سینه را پرداختم
Ghazal 5325گفتگوی عشق را من در میان انداختمطرح جوهر من به شمشیر زبان انداختم
Ghazal 5326زان لب جان بخش با خط معنبر ساختممن به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم
Ghazal 5327از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم
Ghazal 5328از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتمرشته باران بود شیرازه جمعیتم
Ghazal 5329راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم
Ghazal 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا
Ghazal 5330من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.