Saib Tabrizi: Safavid era
چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟چرا به عالم بی منتها سفر نکنی؟
Ghazal 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنیز خویش تا نبری راه عشق سرنکنی
Ghazal 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟
Ghazal 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟
Ghazal 6884همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی
Ghazal 6885فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی
Ghazal 6886گرفته است مرا در میان تماشاییکه در خیال نیاورده هیچ بینایی
Ghazal 6887ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی
Ghazal 6888نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی
Ghazal 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بستهایغافل مشو که در ته طاق شکستهای
Ghazal 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا
Ghazal 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای
Ghazal 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟
Ghazal 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای
Ghazal 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای
Ghazal 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای
Ghazal 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ای
Ghazal 6896در خاک و خون کشید مرا ترکزادهایمژگان به نازبالش دل تکیه دادهای
Ghazal 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهادهایدر رهگذار سیل میان را گشادهای
Ghazal 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ایتعلیم بی قراری سیماب داده ای
Ghazal 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ایآغوش باز در ره سیلاب کرده ای
Ghazal 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Ghazal 6900با زهر چشم خنده همآغوش کردهایبادام تلخ را چه شکرپوش کردهای؟
Ghazal 6901تا چهره گلگل از می گلفام کردهایصد مرغ دل اسیر به گلدام کردهای
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.