Safavid era
آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست
Ghazal 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست
Ghazal 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست
Ghazal 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست
Ghazal 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست
Ghazal 956در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماستموجه کثرت کمند وحدت مجنون ماست
Ghazal 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست
Ghazal 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست
Ghazal 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست
Ghazal 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست
Ghazal 961خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب استاز مکان ها دزد را دایم کمینگه مطلب است
Ghazal 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Ghazal 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است
Ghazal 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Ghazal 965هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودستکار حق بر طاق نسیان مانده، در کار خودست
Ghazal 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست
Ghazal 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Ghazal 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست
Ghazal 969نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست
Ghazal 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست
Ghazal 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست
Ghazal 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Ghazal 973عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست
Ghazal 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.