Ghazal 951

آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 952

دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 953

جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 954

روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 955

کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 956

در پریشان خاطری جمعیت مجنون ماستموجه کثرت کمند وحدت مجنون ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 957

خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 958

صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 959

لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 960

درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 961

خال یا در گوشه چشم است یا کنج لب استاز مکان ها دزد را دایم کمینگه مطلب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 962

من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 963

اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 964

حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 965

هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودستکار حق بر طاق نسیان مانده، در کار خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 966

دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 967

رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 968

حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 969

نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 970

عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 971

در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 973

عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 974

روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.