Ghazal 855

دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 856

نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 857

هر که با ما می کند بیگانگیمعنی بیگانه می دانیم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 858

پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌هااز خنده سوفارست دلگیری پیکان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 859

باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 860

از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 861

از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تابچشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 862

حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 863

صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 866

گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آباز ته دل وصل دریا در نظر می دارد آب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 867

دست و پا گم می کند موج سبک لنگر در آبخویشتن را می کند گردآوری گوهر در آب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 868

سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آباین شرر چون دیده ماهی بود روشن در آب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 869

موج را هر چند آماده است بال و پر ز آببی نسیم خوش عنان بیرون نیارد سر ز آب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 870

نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباباز هوای خود خطر دارد درین دریا حباب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 871

در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 872

گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 874

گرچه ذراتند یکسر میهمان آفتابکم نگردد ذره ای نعمت ز خوان آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 875

در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتابتا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 876

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 877

اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتابباشدش مهر خموشی بر دهان چون آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 878

از شفق هر صبح سازد چهره خونین آفتابتا مگر آید به چشم خلق رنگین آفتاب

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.