Khaqani Shirvani: Seljuk era
آن را که غمگسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد
Ghazal 165آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بودغایت بیداد بود و عین جفا بود
Ghazal 166رخ به زلف سیاه میپوشدطره زیر کلاه میپوشد
Ghazal 167آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیردسلطان عشقت ای مه هر دو جهان بگیرد
Ghazal 168آنچه عشق دوست با من میکندوالله ار دشمن به دشمن میکند
Ghazal 169مرد که با عشق دست در کمر آیدگر همه رستم بود ز پای درآید
Ghazal 170عشق تو اندر دلم شاخ کنون میزندوز دل من صبر را بیخ کنون میکند
Ghazal 171نی دست من به شاخ وصال تو بررسیدنی وهم من به وصف جمال تو دررسید
Ghazal 172این عشق آتشینم دود از جهان برآردوین زلف عنبرینت آتش ز جان برآرد
Ghazal 173دلم ز راه هوای تو برنمیگرددهوای تو ز دلم زاستر نمیگردد
Ghazal 174صبح چون جیب آسمان بگشادهاتف صبحدم زبان بگشاد
Ghazal 175آن دم که صبح بینش من بال برگشادآن مرغ صبحگاه دلم تیز پر گشاد
Ghazal 176زان بخششی که بر در عالم شداندُه نصیب گوهر آدم شد
Ghazal 177آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود
Ghazal 178عافیت، کس نشان دَهَد؟ نَدَهَدوز بلا، کس، اَمان دَهَد؟ نَدَهَد
Ghazal 179دل از گیتی وفاجویی نداردکه گیتی از وفا بویی ندارد
Ghazal 180دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشدناکامِ جان نگر، که چه در کامِ جان کشد
Ghazal 181آمد نفس صبح و سلامت نرسانیدبوی تو بیاورد و پیامت نرسانید
Ghazal 182آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد
Ghazal 183چون زلف یار گیرم دستم به یارب آیدچون پای دوست بوسم جانم برِ لب آید
Ghazal 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Ghazal 185آوازهٔ جمالت اندر جهان فتادشوری ز کبریای تو در آسمان فتاد
Ghazal 186دُرّ خوشاب را لبت سخت خوش آب میدهدنرگس مست را خطت خوب سراب میدهد
Ghazal 187عشقت آتش ز جان برانگیزدرستخیز از جهان برانگیزد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.