Seljuk era
هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Rubai 37با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت
Rubai 38دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت
Rubai 39بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
Rubai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Rubai 41دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت
Rubai 42ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
Rubai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Rubai 44پیروزه آسمان نگینم زیبدبر توسن روزگار زینم زیبد
Rubai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
Rubai 46گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد
Rubai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
Rubai 48دهر ار چه غم نامتناهی دارددر کار دلم بسی تباهی دارد
Rubai 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Rubai 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Rubai 51دل گر سوی لهو و ناز کم می یازدشاید که ز غم به خود نمی پردازد
Rubai 52چون طبع تو با یار جفا می ورزددل در غم تو ز بیم جان می لرزد
Rubai 53چون لشکر عارضه به بد رای تو زدبر عرض شریف عالم آرای تو زد
Rubai 54دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد
Rubai 55هر دم به تو خصمی دگرم برخیزدترسم که ز عشقت اثرم برخیزد
Rubai 56گفتم ز سپاهان مدد جان خیزدلعلی است مروت که از آن کان خیزد
Rubai 57بر عمر دراز شه علامت باشدرنج قدمش چو با سلامت باشد
Rubai 58شکرست که جان لطف بر جای بماندصحت بر شاه عالم آرای بماند
Rubai 59با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.