Seljuk era
ای صبر نگفتی چو غمی پیش آیدخوش باش که کار تو ز من بگشاید
Rubai 85چون حق مروت و کرم نگزاریدامروز که فرمانده و دولتیارید
Rubai 86چون کار من از شهاب بر چرخ رسیدوز دست غمم به لطف خود باز خرید
Rubai 87برخاست دلم تا دگری بگزیندگفتم بنشین که یار از من بیند
Rubai 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Rubai 89یاد تو چو جان در دل من بنشیندکو آنکه ز عالم غم تو بگزیند
Rubai 90ای دل طمع از جفاپرستی بردارهشیار شو و دلت ز مستی بردار
Rubai 91جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار
Rubai 92ای از غم هجران تو ای طرفه نگاردر هر نفسی شکایتم بودی کار
Rubai 93یارم سخن عشوه نهاد اندر بارغم تاختن آورد ز من برد قرار
Rubai 94یک تیر جفا نماند کان زیبا یارآنرا نزدست بر دل من صد بار
Rubai 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Rubai 96ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار
Rubai 97گر دیده بدی روی ترا یوسف مصرآشفته شدی چو من گدا یوسف مصر
Rubai 98من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر
Rubai 99چون لطف سماع هست جامی کم گیرچون کار طرب بپخت خامی کم گیر
Rubai 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Rubai 101بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل
Rubai 102یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام
Rubai 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Rubai 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Rubai 105گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم
Rubai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Rubai 107گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.