Seljuk era
تب کرد اثر در رخ و در غبغب تومه زرد شد اندر شکن عقرب تو
Rubai 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او
Rubai 289صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو
Rubai 290هر روز بود تو را جفایی نو نوتا جامهٔ صبر من بدرد جو جو
Rubai 291چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو
Rubai 292گفتی که تو را شوم مدار اندیشهدل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
Rubai 293صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده
Rubai 294خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست میرود، سازش ده
Rubai 295خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده
Rubai 296ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه
Rubai 297خاقانی و روی دل به دیوار سیاهکز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
Rubai 298خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه
Rubai 299خاقانی را بیقلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه
Rubai 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده
Rubai 301دیدم به ره آن مه خود و عید سپاهبر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه
Rubai 302در تیرگی حال من روشن بهمی دوست به هر حال و خرد دشمن به
Rubai 303ای از پری و ماه نکوتر صد رهدیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
Rubai 304دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
Rubai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Rubai 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Rubai 307ای گشته دلم در غم تو صد پارهعیش و طرب از نزد رهی آواره
Rubai 308ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه
Rubai 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Rubai 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.