Seljuk era
چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Rubai 312بر سر کنم از عشق تو خاک همه کویای برده مرا آتش تو آب از روی
Rubai 313خاقانی اگر در کف همت گرویهان تا ز پی جاه، چو دونان ندوی
Rubai 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Rubai 315نفسم جنب غرامت است ای دلجویکو تیغ که غسلها توان کرد بدوی
Rubai 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Rubai 317خاک ار ز رخت نور برد گهگاهیمنزل به فلک برآورد چون ماهی
Rubai 318از کبر مدار در دل خود هوسیکز کبر به جائی نرسیده است کسی
Rubai 319خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی
Rubai 320چون مجلس عیش سازی استاد علیجان تو و قطرهٔ میِ قُطرَبلی
Rubai 321تا بود جوانی آتش جان افزایجان باز چو پروانه بدم شیفته رای
Rubai 322خاقانی اگر بسیج رفتن داریدر ره چو پیاده هفت مسکن داری
Rubai 323ترسا صنمی کز پی هر غمخواریبر هر در دیری زده دارد داری
Rubai 324عمرم همه ناکام شد از بیکاریکارم همه ناساز شد از بییاری
Rubai 325تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازیروباه صفت به حیلهسازی سازی
Rubai 326آن سنگدلی و سیم دندان که بدیز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
Rubai 327خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی
Rubai 328گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی
Rubai 329از بلبل گل پرست خوش سازتریکبکی و ز دراج خوش آوازتری
Rubai 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Rubai 331از گردون برنتابم این بیآبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی
Rubai 332از عشق صلیب موی رومی روییابخاز نشین گشتم و گرجی کویی
Rubai 333خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی
Rubai 334تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نیدیدار بتان نوحهگری ارزد؟ نی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.