Seljuk era
گر کشتنیم چنان کش از بهر خدایکز بنده شنوده باشی از روح افزای
Rubai 336هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
Rubai 337بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمیگمره نیَمی گر به درت بگذرمی
Rubai 338سیمرغ وصالی ای بت عالی رایدادی لقبم همای گیتی آرای
Rubai 339خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریینازت بَرَمی گر، نه چنین کافریی
Rubai 340خاقانی را همیشه بیغاره زنیهم نیش به جان او چو جرّاره زنی
Rubai 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Rubai 342از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای
Rubai 343روزی که سر زلف چو چوگان داریآسیمه دلم چو گوی میدان داری
Rubai 344شبهای سده زلف مغانفش داریدر جام طرب بادهٔ دلکش داری
Rubai 345ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
Rubai 346راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی
Rubai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Rubai 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Rubai 349سلطانی و طغرای تو نیکو روییرویت زده پنج نوبت نیکویی
Rubai 350گر من نه به دل داغ برافکندهامیبا تو ز غم آزاد و تو را بندهامی
Rubai 351دود تو برون شود ز روزن روزیمرغ تو بپرد از نشیمن روزی
Qit'a 1مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا
Qit'a 2نظام دولت بهرامیان رشید الدینفلک توئی و زمین ما و ذره نامهٔ ما
Qit'a 3همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا
Qit'a 4من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کردهام ز بار عطا
Qit'a 5خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا
Qit'a 6کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا
Qit'a 7ای در برگزیده که غواص کردهایدر بحر فکر خاطر دردانه سنج را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.