Seljuk era
بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری
Qasida 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Qasida 83زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی
Qasida 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Ghazal 1سوخت دل از عشق دوست دوست دمی در نساختخواند مرا وز دو لب ما حضری بر نساخت
Ghazal 2بیا بنشین که دلها بی تو برخاستدمی با ما دل سنگین بکن راست
Ghazal 3آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست
Ghazal 4بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Ghazal 5آب نیکویی روان در جوی تستنور ماه و آفتاب از روی تست
Ghazal 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Ghazal 7بازار شکر لعل شکر بار تو بشکستناموس فلک غمزه خونخوار تو بشکست
Ghazal 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Ghazal 9یک شبه وصل تو ز صد جان بهستناز تو از ملک خراسان بهست
Ghazal 10در کوی تو عقل بی قراریستبی روی تو روح سوگواریست
Ghazal 11دلم عشق ترا چون جان نهان داشتمسوز آن دل که عشقت را چو جان داشت
Ghazal 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
Ghazal 13با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Ghazal 14به دلی وصل تو در نتوان یافتجانی و بر تو ظفر نتوان یافت
Ghazal 15کس درین دوران وفاداری نیافتیاریی بی زحمت از یاری نیافت
Ghazal 16دوش چون دست قدر مهر از در شب بر گرفتعقد گردون بیضه ای از عنبر شب بر گرفت
Ghazal 17زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت
Ghazal 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Ghazal 19ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویتکوثر عرق گرفته از شرم خاک کویت
Ghazal 20غمی دارم که هرگز کم نگردددلی داری که گرد غم نگردد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.