Seljuk era
ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Rubai 216چون از چشم بتان فسون ساز کنممیزیبد اگر دعوی اعجاز کنم
Rubai 217از عشق تو کشتهٔ شمشیر شومبیدردم اگر ز خواهشت سیر شوم
Rubai 218در مدرسهها درس غلط فهمیدیماز معنیها لفظ فقط فهمیدیم
Rubai 219اکنون که شب آمد برود جانانمگر خورشید است عادتش میدانم
Rubai 220افغان که ز دل برای سوز آوردمنه ناوک آه سینه دوز آوردم
Rubai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Rubai 222امروز که خورشید سمای سخنمکس را نرسد دست به پای سخنم
Rubai 223آن ماه به کشتی در و من در خطرمچون کشتی از آب دیده آسیمه سرم
Rubai 224آزار کنی و جور فرمائی همرحمت نکنی و روی ننمائی هم
Rubai 225تو گلبن و من بلبل عشق آرایمجز با تو نفس ندهم و دل ننمایم
Rubai 226بر فرق من آتش تو فشانی و دلمبر رهگذر غم تو نشانی و دلم
Rubai 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Rubai 228سروی است سیاه چرده آن ماه تمامبر آب دو عارضش خطی آتش فام
Rubai 229با آنکه به هیچ جرم رای آوردمصد ره به تو عذر جان فزای آوردم
Rubai 230من دست به شاخ مه مثالی زدهامدل دادم و بس صلای مالی زدهام
Rubai 231در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
Rubai 232چون پای غم ار ز مجلست بیرونماز دست غمت چو می در آب و خونم
Rubai 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Rubai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Rubai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Rubai 236خورشیدی و نیلوفر نازنده منمتن غرقه به اشک در شکرخنده منم
Rubai 237نونو غم آن راحت جان من دارمجوجو جانی در این جهان من دارم
Rubai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.