Seljuk era
خاقانی را ذم کنی ای دِمنهٔ عصرکو شَترَبه است و شیر نر احمد نصر
Rubai 168خاقانی ازین مختصران دست بداردر کار شگرف همتی دست برآر
Rubai 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Rubai 170دانی ز چه یک نام حق آمد غفاریعنی که به مجرمان عاصی رحم آر
Rubai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Rubai 172خاکی دل من به آتش آگنده مدارآبم مبر و چو خاکم افکنده مدار
Rubai 173گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
Rubai 174ای چرخ مَهَم را ز سفر باز آوردر ره دلش از راه ببر باز آور
Rubai 175ای نام تو در شهر به خوبی مشهوروصل تو تمنای هزاران مهجور
Rubai 176هر کس که شود به مال دنیا فیروزدر چشم کسان بزرگ باشد شب و روز
Rubai 177دود تو برون شود ز روزن یک روزمرغ تو بپرد از نشیمن یک روز
Rubai 178ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوزهجران تو شیر شرزه را گیرد بز
Rubai 179ای نیش به دل زین فلک سفله نوازوی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز
Rubai 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Rubai 181ای ماه شب است پردهٔ وصل بسازوی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز
Rubai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Rubai 183آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز
Rubai 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش
Rubai 185در طبعِ بَهیمهسار، مردمخو باشبا عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش
Rubai 186ای گشته به نور معرفت ناظر خویشآشفته مکن به معصیت خاطر خویش
Rubai 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش
Rubai 188خود را مپسند دل پسند همه باشنقصان بپذیر و سودمند همه باش
Rubai 189خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باشگام از سر کام درنهادی خوش باش
Rubai 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.