Rafig Zaka Khandan: Soviet era
Getdi, bu dünyaya gətirən səni,Bu ana torpaqda bitirən səni,
Qəlbim evi bir məzarə bənzərQəlbim evi bir məzarə bənzər,Nəşəm də mənim qübarə bənzər.
MehribanlarMehribanlar mehribanlar yanındadır,Mehribanlıq yaxşıların qanındadır,
Şeirdə hünərŞairin hisləri nura bürünər,Hər şeir bir bağlı qönçə deməkdir.
O taydaKönlümdən hər gün keçir gözəl Təbrizim mənim,Gözəllikdə, sevgidə əzəl Təbrizim mənim!
Şairlər uçuşdadırBəzən bir dağ başındaDursalar da lal kimi,
Minnətim yoxdur mənimHər zaman, hər yerdə yüksəklərdəyəm,Hər sözüm bir alçağa oxdur mənim.
İblislərDəbərirkən gəbərsin iblislər,Özünü yaxşı göstərən pislər,
Ana dilindəYavruna öz dilini nədən öyrətməyirsən?İnsan gərək odlana, gərək yana dilində!
NeyləsinCanımı odlara yandırmadasan,Bir deməzsən yaxılar, candır bu!
KişiniKişini eyləməz bərbadKişi arvad, kişi övlad...
UcalarBayquş xarabada ular,Quzğun leşə meyil salar.
Şəhid gəliniQəlbində sənin dursa da bir daş,Qaplan südü içmişdi o yurddaş.
Şerin gözəlliyiOzanlar yurda bağlı insanlar, ey dost,Gözəl konuşmalıdır ozanlar, ey dost!
YaşayarVarlığın dərdini ərdəmli ərənlər daşıyar,Dərd nədir anlamayan cingənə yüz il yaşayar.
O günGələcək bir gün, əminəm, o gözəl gün gələcək,Yurdumun haqlı səsi haqqa qədər yüksələcək!
Bu üzdənAy kimi gülsən də qaranlıqlara,Qaşın, saçın qara, gözün qaradır,
QırılmazSazın çağlayışı könül selləri,Onu alqışlayan əllər qırılmaz,
DəlisiyəmUlu ozanların dəlisiyəm mən,Tanburun, qopuzun ölüsüyəm mən,
HicranTutuldum bir qərib eşqə,Nə gördüm cövrdən başqa,
ÖlüncəSənsiz yaşaya bilməm, dinlə könlümü, dinlə,Gündüzlərim səninlə, gecələrim səninlə!
DuymazKim türkiyə uymazsa sözün cəngini duymaz,Gülşəndə açan qönçələrin rəngini duymaz,
AçıldıBahar gəldi, aləmə nur saçıldı,Dağın-daşın rəngi-ruhu açıldı
EdərsənSən məni könüldən, candan edərsən,Dünyanı başıma zindan edərsən!
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.