Rafig Zaka Khandan: Soviet era
Nur girməz məzara, deyirlər, ancaqNur endi məzara bir axşam çağı,
TürkdaşlaraSizə mən bağlıyam, ey sevgili yurddaşlarımız –Ey ulus eşqinə oddan keçən oddaşlarımız!
HəyatdaÖlməli insanlar ölən deyildir,Onların dərdinə qalan tapılmaz.
Adi gün bilməyinAdi gün bilməyin keçən günləri,Bu gün də tarixi günlərdən biri,
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
Türk çocuğuİstanbulda bir çocuqla konuşdum,Elə bildim, Xəndanıma qovuşdum,
Çəkməçi çocuqİstanbulda bir çocuqÇəkməçiyə rastladım,
QürbətdəQürbətdə uzun yolçuluğun zövqünə daldıq,Bir ömrə dəyən günləri bir-bir yola saldıq.
AnamaMən "annə" deyirdim anama bir zaman, "annə"!Sənsiz, ürəyim bir teli qopmuş kaman, annə!
Bir yurd ki...Bir yurdu iki çapqın əli parçalayırsa,Yadlar ulusun dərdinə min dərd calayırsa,
Qara gözlümNailəmə*Gülüm, mən öləndə qara bağlama,
AcgözlərAtılar şanlı söz ustadına böhtan sözlərDaş atar meyvəsi bol bir ağaca acgözlər.
Ayın haləsiBahar gecəsində Ayın haləsiŞəfəq şəlaləsi, nur şəlaləsi.
GəlsinKim cənnətə örnək dilər, İstanbula gəlsin,Kim aləmi görmək dilər, İstanbula gəlsin!
Çıxmaq istərəmYoxluğun sonu yox, varlıq sonludur,Bir yanı torpaqdır, bir yanı sudur.
Şair olanınŞair olanın dərdi dinəndə,Misraları dəhşətə qan ağlar.
Ey şairlərEy şairlər, şeirdirBu dünyada səcdəniz,
Şəkillər albomuBir albom əlimə keçdi,İçində köhnə şəkillər.
Ulu ustadları duymaq, anmaqUlu ustadları duymaq, anmaq,Yapma şairləri atmaq, danmaq,
OluncaYurda arxalanıb, ulusa uydum,Çocuqluq çağım keçmiş olunca.
GedərBülbül ağlar gülşən üçün,Qərib ölər vətən üçün.
Gül nəfəsli bülbüləNə söyləyir qızılgülə,Nədir düşündürən məni?
Mənliyi günəşlə doluMənə sual verdi köhnə bir müdir,Füzuli şiədir, yoxsa sünnüdür?
Ulu babalarımızBizə yurd miras qoyub,Ulus qoyub, saz qoyub,
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.