Madina Gulgun: Soviet era
Səhər-səhər ötən bülbül,Dinlə məni bir sən, bülbül.
Qələmim və körpəmAxşamdır...Otağımda oturmuşam yenə tək,
Nazim HikmətəBizi tanış etdilər gözəl bir yaz axşamı,Sevincimdən titrədi dodağım yarpaq kimi.
Mən çiçək olsaydım...Mən çiçək olsaydım, ətirli çiçəkƏtrimlə məst edib oxşardım səni.
Saralmış yarpaqlarƏsdi payız küləyi,Nə dincəldi, nə yatdı.
Birlik istəyirəmBir gülşən istəyirəm,Çiçəkləri təzə, tər-
Dənizin sahili varDənizin nəhayətiMənə yaxın görünür.
Mən elə sandım ki...Bir səhər, qocalıq döydü qapını,Əlində əsası, gözündə eynək.
Göy gölSən yaşıl dağlardan, sulu dağlardanAxdın damcı-damcı torpağa, Göygöl.
Yadıma Xəzər düşürNə zaman ki, saçımı darayıram, hörürəmYadıma Xəzər düşür, yadıma sən düşürsən.
Dizlərim əyilsəÖmrün bahar çağı tufanda keçdi,Nə bir yol tövşüdüm, nə dizim əsdi.
SoruşMənim kimliyimi, mənim adımıVətənimdən soruş, elimdən soruş.
Harda bir atəş görsən...Harda bir atəş görsənAlovu dilim-dilim,
Bir tara bənzəyirəmHər simi min nəğməli,Bir tara bənzəyirəm.
İnsanam mənMəni nə bənövşəyə,Nə lələyə oxşadın.
Çinar olaydı xitabat kürsümüz45-ci il idi,Bahar qoxulu,
Hicran ağla dedi, vüsal gül dediDənizsahilində dayanmışam tək,Ani tənhalıqdan sıxıldı ürək.
Sizi deyib yaşaramYaşaya bilmirəmSizsiz bircə an belə,
Elə əvvəlki kimiyəmMənelə əvvəlkitək
Bahar lövhələriYenə dağlar dumanlardan üzə çıxır,Çəmənlərdə yaşıl otlar dizə çıxır.
BilərHəsrət ağrısını, vüsal qəminiAyrılıq oduna yananlar bilər.
Nəğmələrimin ünvanıMənim təzə nəğməminÜnvanını soran kəs,
Sənət sehrlidirSonsuz bir nəğməsən, sən zaman-zamanGah bəmdə ötürsən, gah zildə, dəniz.
TənhalıqYenə yağış yağdı, ildırım çaxdı,Coşdu, dalğa-dalğa çağladı dəniz.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.