Tənhalıq
Yenə yağış yağdı, ildırım çaxdı,Coşdu, dalğa-dalğa çağladı dəniz.Sahili boş gördü, elə darıxdıTənhalıq dərdindən ağladı dəniz.
Tutuldu səmatək, dəyişdi rəngi,Bir anda dənizin saçı ağardı.Ləpələr əl açıb bir körpə təkiElə bil arxadan bizi çağırdı.
Səslər qayalara dəydi, töküldü,Dəniz hönkür-hönkür ağladı inan.Qulağıma sınıq bir səda gəldi:Məni tənha qoyub getmə, ey insan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/medine-gulgun-tenhaliq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Tilli
Bənövşə tək sünbül zülfün boy verir,Hər yuyub sərində havaya, tilli.
نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟دلم را شربتی سازی ز لعل چاشنی دارت؟
UşaqlarUşaqlar istərsə seyri-gülüstan,Nə lazım onlara bağ ilə bostan.
Bənzəyir cənnətə yazi-növbaharBənzəyir cənnətə yazi-növbaharXassə ba ruyi xoşi gülizar.