Yarəb, bu od nə oddur kim, düşdü cismü canə?Od düşdü bir ürəkdən bax cümleyi-cahanə.

Qorxum budur, nəhayət, qiyamətə şur salar,Bu fitnə ki, onunla qarışdı bu zamanə.

Tufan gərəkdir indi gül şaxəsin sovursun,Orda ki, miskin bülbül salmışdır aşiyanə,

Bağban ilə o gülçin nə mənfəət görəcək,Bir yazdan ki, oxşayır hər tərəfi xəzanə?

Hər könül ki, bəladan qorxub geri qaçmadı,--Mərdanə qarşı durdu bu zalim asimanə.

Mən susmuşam, etmərəm dərdlərimdən şikayət,Aman bu dərdlərdən ki, bənd vurmuşdur zəbanə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Qüdsi, əcəb bənzərəm o zavallı bülbülə,Ki, əzilmiş qanadla atar can gülsitanə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring