Babamdan qocayam mən
Babam öldü səksənindəAtamsa altmışında.Həm babamdan,Həm atamdanqocayamMənsə qırxca yaşında.Telefonlar,teleqraflar,radiolar,qəzetlər,Yükləndirir günün, ayın yüküylə,Hər saatı, hər anı...Bir otağa sığışdırırSağı gündüz, solu gecəBaşı bahar, ayağı qış dünyanı...Qitələri,qütbləriBirləşdirir sürətim.Bu sürətin,Bu cürətin,Alovunda, odundaDəyişibdirmənim eşqim,fitrətim...Sürətimiz çoxaldıqcaMəsafələr qısalır.Dünənim bu günümdən,Bu günümsə sabahımdanDəqiqələr borc alır.Günlər günə,Aylar aya qarışıbdır -İtirmişikayların,illərin sahilini.
Mən bir ayda yaşayıramBabamın bir ilini.
Dağdan enibDağ başına dolananBurulduqca bulananDüzənlərdə durulanYüz xislətli çayam mən.Atamdan qocayam mən,Babamdan qocayam mən.
Fevral, 1965
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/bextiyar-vahabzade-babamdan-qocayam-men
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Ağlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməzAğlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməz.Gözdən yaş axar, qaynağı zinhar, görünməz.
Daş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğamDaş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğam.Haqqa düşmən olanı haqqa tapındırdı muğam.
Poems by other poets
Saldı ol qönçə dəhanın məni sevdaya gəlin,Necə ki gül yanağı bülbülü qovğaya gəlin,
Xəbər verBadi-səba, apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver.
Qələmim süngüyə dön!Qələmim süngüyə çevril, süngüyə,Sancıl Qarabağda düşmən başına!
Dərdli nəğmə(“Turan düdüyü”)**Nargin əsirlərinin dilindən*