دلم عشق ترا چون جان نهان داشت
دلم عشق ترا چون جان نهان داشتمسوز آن دل که عشقت را چو جان داشت
به چشمم عشق تو خوش لقمه ای بودچو خوردم استخوان اندر میان داشت
زبانم سوخت چون نام غمت بردتو گفتی نامش آتش در دهان داشت
ترا دل چرب مرغی دید و نشنیدکه غم بر شاخ مرغت آشیان داشت
نهادم نام عشقت سود داروولی ناخورده جانم را زیان داشت
چه گویم خشک جانی رفت از آنکسکه در عالم ز خشک و تر همان داشت
مجیر از غمزه شوخت بدان جستکه خون آلوده تیری در کمان داشت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/beylaqani-qezel-11
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Laçın bərəsindən, şikar evindən,Bir tülək tərlanım havalanıbdı.
MəşkatVə nə xurşid sifət bəzmsəradır Məşkat,Sərbəsər məhfil-ara bəzli-ziyadır Məşkat
Gəraylı: Fələk, sənə nə adətdirFələk, sənə nə adətdir,Ayrılmaq yarı yarından,
BiləHər yetən gözələ gözəl demərəm,Gözəl odur, yar qədrini yar bilə.