Ağzunı anmağa sanemâ çün mecâl yohYohdur gümân ki kıl bilüne ittisâl yoh

Al itdi yanağun ki yüregümi kan ideBundan latîf âlem içinde höd al yoh

Ağzun kan itdi yüreği bilün tenümi kılHüsnünde hîç hûba begüm kîl ü kâl yoh

Çün hatt-ı istivâda durur hüsni güneşiIşkum ile cemâline anun zevâl yoh

Ağzundağı gümânuma hîç irmeye gümânBilündeki hayâlüme hergiz hayâl yoh

Binümle bende sâbit eğer kılmaram firâkİkimüz ortasında nigârâ visâl yoh

Gamzesi müşg ile suvarurohı demreninYürekdeki yaralara hîç indimâl yoh

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Aklun dimâğı kurudur u dil dili yanarAyn-ı hayât çeşmeden özge zülâl yoh

SourceDivan, G 1175: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets