Bîçâre gönül ışkı güzîn itdi ne çâreSevdâsına tolaşdı kaçan gele karâra

Gözüm gözini göreli mahmûr u döker kanRümmân aşını çeke diler ya'nî humâra

Akl u dil ü cân salalı tâsına nigârunNefsüm kamu varlığını utuzdı kımâra

Zülfi kılına cân kuşını bağlamişam uşŞâhîn gözi şâyed ki meğer düşe şikâra

Yüreği eğer yaraladı gamzesi nolaCân dahi fidâ olur ise yâra ne yara

Bu lutf ile anber saçunı göreli giceYılduzları kara yüzine kıldı sitâre

Aldı gönüli gamzesi vü cânuma aydurDi akluna k'el-'aklu yekfîhi isâre

Ben niçe kenâra kılayum işbu miyândanBu ortada çün hîç kişi irmedi kenâra

Zülfünde garîb oldı gönül hayli zemândurEglenimedi başun içün dâr u diyâra

Gözleri yıhar gönüli sordum tutağındanBir hindû aceb yıhmağa yitmez mi bu şâra

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Zülfün beni çoh gice durur kıldı perîşânBilünden ola meyi meğer zâr u nizâra

SourceDivan, G 1136: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love