Nâgâh ışkunun odına yana düşmişemSevdân ile uyır iken oyana düşmişem

Girdi gönül kanına şehâ leblerün velîBaş koyup anlarun kanına kana düşmişem

Hattın hatâ diyü hele kavlini çin tutupBir uca İrem diyü o câna düşmişem

Sevdâyiyem saçıyile nola müferrihiSorar isem çü şol leb ü dendâna düşmişem

Şîrîn nükte ince dakîka lebiyileBilinden anlayalı bu bürhâna düşmişem

Dîvâne defterinde ki hûblar yazıldılarBenem hisâb anda ki dîvâna düşmişem

Benden vücûdını cânumun görmezem ırahÇünki adem yalın koyup imkâna düşmişem

Cânânı câna terk kılan müşkile düşerCânâna cânumı koyup âsâna düşmişem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Şîrîn ü hüsrev ile vü mecnûn ü leylî tekBen dahi sinün ile bir efsâne düşmişem

SourceDivan, G 244: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets