Akldur dîvâne vü âkil gönülYüz göz ile sana virdi dil gönül

Bir kıl eksük görmedi hüsnünde hîçGezdi başdan ayağa kıl kıl gönül

Gönlün içün bahmadı göz güneşeSen dahi bah gönülüme bil gönül

Dil dilin fâş ola diyü söylemezYini tasnîf eyledi bir dil gönül

Râstdur servi muhâlif olmagılOl güneşden olma sen mâyil gönül

Zülfi sihri gözi degmişdür sanaKollarından bir hamâyil kıl gönül

Ger zenahdânında dutar bin makâmOlma zülfinden anun zâyil gönül

Andan ayru olmamışsın bir nefesNe ahıdursın dem-i sâyil gönül

Ko bizi bize vü çıhgil aradanŞimdi sensin ortada hâyil gönül

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Işkı odı câm irürdi anaKancaru ki diler isen yil gönül

SourceDivan, G 1045: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets