Ben bir otam ki hîç beni attâr bilmediŞol süciyem ki zevkumı hammâr bilmedi

Subha değin hayâlün ile bu uzun giceBir sohbet eyledüm k'anı deyyâr bilmedi

İkrâr kılmışuz tapuna cân ile diliDa'vîm içinde hîç kişi inkâr bilmedi

Lütfün diler imâret ide gönlüm eviniAnca harâbı var k'anı mi'mâr bilmedi

Bîmâr şöyleyem gözün ile ki derdüneLa'lünden özge hîç kişi tîmâr bilmedi

Bâzârîler niçe bile ışkumla hüsnüniSarrâf anı tanımadı simsâr bilmedi

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ben şol müberka'a hele şöyle muhayyeremKi ol nühüfte sırrumı edvâr bilmedi

SourceDivan, G 1089: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets