Vakt-i seher niçe niçe zülfüne tolaşam diyüSevdâyî oluban gezem bir kıla ulaşam diyü

Bili kılına irmeğe bir akabe var ortadaYüz ayağına sürerem ol yohuşı aşam diyü

Bağlamışam bu boynumı her kılına gîsûsınunOla ki fursat el vire bağlayanı şeşem diyü

Hâlini dâne eylemiş zülfini dâm tâ meğerDânesîne tama' kılup dâmına ben düşem diyü

Hüsni serâ-perde urup gayrı ırağ ayardılarAkl ile cânı koydılar ya'nî hadem haşem diyü

Kanuma girdi lebleri işde nişânı göze gözKanı gerek ki dişleyem ol kanı ödeşem diyü

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bili tenüme benzemiş ben tenümi kıl itmişemTâ ki cevâbın idüben zülfine ohşaşam diyü'

SourceDivan, G 449: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love