Her lahza benüm gönlümi âvâre kılursınHer dem yüregümi dahi sad pâre kılursın

Cân alur iken gözün aparur gönülümiNe nakş durur ki bize âvâre kılursın

Bir işveyilen taşı dahi mûm ider ikenNâzük ten içinde yüregün hâre kılursın

Bir fitne vü sevdâ vü hezârân şer ü şûrıMiskîn idüben zülf-i siyeh-kâre kılursın

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nâmûs tonın çak ider isen ne acebdürGül pîrehenin gör ki niçe pâre kılursın

SourceDivan, G 431: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets