Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemDerdün ki cân derdiyidi derdüne dermân virmişem

Dünyâyı yaşum su kılup gözetmişem kaşun yasınNâgeh ki duş oldı gözüm cânumı kurbân virmişem

Bir dem ki dem virdi lebün cânuma ölmiş ma'niyeBu nazm tonın geydürüp tâze yini cân virmişem

Yûsuf oturdı tahtına işbu gönül şehrinde pesDîve perîye ben dahi mühr-i süleymân virmişem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Irmah ki ırmağa yarar ne bahşı var bizüm ileGözüm ile her denize bir bahr-i ummân virmişem

SourceDivan, G 1056: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets