Cânîsin cânuma lîkin sen cânumun cânısınLa'l kânıdur tutağun sen şeker dükkânısın

Işkdur dînüm benüm ol sinün ile râstdurPes hakîkat bahıcah sen dînümün îmânısın

Ağızundan teng ü bilünden girândur cânumuzNe ki cânlar çeker ise yoluna erzânîsin

Cân zenahdânı çehinde özin azıtdı didümSana ne geldi özün aldurmagıl mihmânısın

Senden özge gönülüm tahtında şâh oturmayaÇün bu ilün hanısın sen hanısın sen hanısın

Müşterî olmah dilerdi güneş anun ışkınaBah gözi tîrine didüm bil ki bir keyvânısın

Zehr ile tiryâkı hak cem' eylemiş bir yirde görVasi u fasi ile cefâna derdüne dermânısın

Sen kamu insân-ı aynî olduğun degül acebBu'l-'aceb oldur ki sen bu aynumun insânısın

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ben niçe cân aparam k'ol hazrete ola kabûlÇün kamu zîrelerün sen iy sanem kirmânısın

SourceDivan, G 622: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets