Dem olmadı mı ki ışkı bizümle sâf idelerBu servi boylular âhir niçe hilâf ideler

Cemâl ü lutfu melâhat bularda mevzûndurVelîk hecr ü cefâyı katı güzâf ideler

Ağızları yarına cânları selef virürüzRevâ durur bize anı eğer sülâf ideler

Gözi gönülümi atdı tohındı cânuma ohArada assı banadur eğer masâf ideler

Alara akl ile cân ü dili mübâh iderüzTa'aşşukı bize anlar eğer mu'âf ideler

Gözi sinânına ki sâ'ika durur cüzviRevâ mıdur ki yüregümüzi gılâf ideler

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Anı ki işigini ışk ile makâm idineRevâ durur ki kamu ehl-i dil tavâf ideler

SourceDivan, G 215: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets