Eyâ şîrîn ne hüsrevsin ki şîrîn cân sana şeydâCemâlün çâşt-ı sultânî uzun saçun şeb-i yeldâ

Şehâ hüsnün içinde sen çü bir yalguzek olmışsınNola ışkun içinde ben ferîd olur isem ferdâ

Bize va'de kılupdur tanla uçmağ ile hûrîlerNola imrûz olur ise bize ol va'de-i ferdâ

Eğer maksûda irersem zihî ni'met zihî devletEğer irmez olur isem hezârân hasretâ derdâ

Çü sâdık âşıkunam pes senün ışkunla ben bilemÇü men bir mecnûn aslıyam men ü leylî bile beydâ

Gerek anca çağıram ben işigünde sehergeh kiKulağuma nidâ gele ki â lebbeyk yâ abdâ

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yüzünle bılun apardı can ile gonulı külliKimi zâhir kimi bâtın kimi pinhân kimi peydâ

SourceDivan, G 773: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets