Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmKi zühre çengî vü ay sâkî güneş idi nedîm

Azâbı azb-ı lebinden bize ırah olıbanVisâli ni'meti bu cânumuzayidi na'îm

Çemende halvet-i vasimi ihtiyâr idicekBize nisâr-ı gül ider idi nesîmi ne sîm

İşikde giceyidi hâcib ü sabâ ferrâşTapuda gözüm idi sâkî vü hevâsı mukîm

Ne nefh-i sûr ki ol hür ger terennüm ideKopa gele lahidinden kamu izâm-ı remîm

Bana didi ki cânun vir ki ben senün olayımMurâda irdi vü irmedi va'dehâ-yı kerîm

Yüzi güneşi kaşı ayı müşterî tutağınGöreli bildi gönülüm ki şol dem oldı sakîm

Bana vü dilberüme yoh nazîr âlemdeVelî cemâl ana vü ışk bana oldı kasîm

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gelün bahun yüzine vu mu cizesini anlanKi kılmış ayı giçi barmağıyile bed ü nîm

SourceDivan, G 772: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets