Âşık ki oynayımaya cânın hâm olaVirmese ay varın güneşe nâ-temâm ola

Geh zülfi tağıdup gehî saçını dirmeseEhl-i tarîkate niçesi subh u şâm ola

Ger şâh ola nola gönül ilinde ol gulâmSultân iken bu cân hele ana gulâm ola

Sen öz özüni sı vü nigârun odına yahTaş çün sına vü gör oda yakıla câm ola

Kimde ki varlığı karışa kalb ola yakınSâf ol durur ki âşık-ı mâlâ-kelâm ola

Uydurmışam nemâzumı gözüne iy nigârUymamağ ola mı çü gözün tek imâm ola

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kanum harâm iken çün ana kılmışam helâlVaslı helâl iken ne revâdur harâm ola

SourceDivan, G 771: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets