Gel imdi ışkı gözet kalma nâm u renge begümGönül şîşesine bah katlana mı senge begüm

Tağıt ki zülfün ile saydun ola hind ü habeşYüzüni gösder ü hükm eylegil firenge begüm

Bini diri diler isen gözüne hay di şehâYürek döye mi kıyâs eylegil hadenge begüm

Gönül talar ü cân alur u tenümi kıl iderBilimezem ne kılam işbu şûh u şenge begüm

Defi elüne sen ü ağzuna neyün sen alKi zühre çengini diler ki ala çenge begüm

Niçe bu gönce ağızın bu sûrî gül yüzlüTebessüm eyleyiserdür gül-i dü renge begüm

Gözün bizüm ile ko ceng eylesün nolaHezâr sulh fidâ kıluram bu cenge begüm

Niçesi düşdi şehümün bu ışkı şunkarıVücûd-ı lâgar ile işbu zihn-i lenge begüm

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ger oldı nola uzun zülfiyile gussa vü gamAğıziyile gönül niçe düşdi tenge begüm

SourceDivan, G 999: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love