Gel iy dilber gel iy dilber ki ben gitmişem özümdenİçümde yanan odları tapun anlaya sözümden

Gözümle mest ü zülfünle kah teşvîş içindeyemKi üzüme düşicek ben gerek karara üzümden

Kamu hûblarun içinde anı ayruhsı yaratmışSanasın yalguzek dürdür ki ayru düşdi düzümden

Yüzüni nâgehin gördüm sabâhın gülşen içindeHaki budur ki utandum be-gâyet gendü yüzümden

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Tuza ahar gibi ahar gönüller zülfine anunZihî insâfsuz şol ki beni men ide tuzumdan

SourceDivan, G 998: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love