Gelün içelüm bir iki câmı tolu bâdeCehd eyleyelüm virmeyelüm ömüri bâda

Bî-dâda gönül bağladı cânum gözün ileBin pâre kılursan dahi ol varmaya dâda

Ben sana cânum virem ü sen yada gönülünAndan dahi getürmeyiser hîç bizi yâda

Ben sırf severem seni sen sâde güzelsinGerek ki barışayidi bu sırf ile sâde

Zülfünde yol uzundur u bilünde iş inceLa'lün nola ger virür ise bize zevâde

Bilünde özin oynadı cânum zî-muhakkikZîrâ ki gözin açdı baka gördi fenâda

Ben ışkuna varlıh virürem kim virür artuhOlmaya revâ kim viresiz hüsni mezâda

Hüsnün gibi ben ışk ile gerek ki ad alamÂzâde kaçan kâni' olısardur az ada

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ben sözi tavîl idimezem şöyle ferîdemKi kalmaya cüz ışk vücûdumda ziyâde

SourceDivan, G 365: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets