Gördi göreli görmedügini gözüm benümİrdi ireli irmedügine özüm benüm

Biliş idi ezelde cânum yâr cânınaAndan barışdı yârum ile yıldazum benüm

Şol söz ki sözi olmaya bâd-ı hevâ dururSözi gerek ki ola cihânda sözüm benüm

Şekker lebüne tuza ahar tek ahar gönülAna şükür ki şekkeri kıldı tuzum benüm

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yoluna bin benüm gibi kurbân ne nesnedürHer dem hilâl kaşuna kurbân yüzüm benüm

SourceDivan, G 789: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets